Köyün gelenekleri Beşikdüzünün sahil köyleriyle aynı özellikleri göstermekte, önemli bir değişikliğe rastlanmamaktadır.Sosyal yapı özellikleri ve lehçe açısından ; Giresun Görele ve Eynesil 'e ,Trabzon'un pek çok ilçesine oranla daha çok benzerlik göstermektedir.

    Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.bu bilgi geçmişte kalmış olup hayvancılık artık emekli çiftlerin hobisi olmaktan öteye gitmemektedir.Genel ekonomi Beşikdüzü ilçe merkeziyle bütünleşmiş haldedir.ulaşımın rahat ve düzenli , ilçe merkezinin yakın oluşu köyde yasayıp Beşikdüzünde çalışmayı mümkün kılmakta bu nedenle aşırı bir göç olgusuna rastlanmamaktadır.İlçe merkezinde ticaret veya küçük atölyelerde imalatta çalışılmakta fındık tarımı köy halkı için sadece ek gelir ifade etmektedir .köyde hane sayısının fazlalıgı ve arazinin kısıtlılığına rağmen asırı parçalanmıs olusu , trabzonun diğer bazı köyleri aksine fındık bahçelerinin buyuk olmayısı bu üründen elde edilen geliri düşük tutmaktadır.Köy halkının bir bölümü de diğer illerde calısıp emekli olduktan sonra köye dönüş yapan emeklilerden oluşmaktadır.Bu şekliyle önceki yıllarda göç ile kaybettiği nufusunun bir kısmını tekrar kazanmaktadır.

    Köyde son derece köklü bir geçmişi olan ilköğretim okulu vardır. 40-50 yıla dayanan mazisi olan okul ve yıllardır görev yapmış tüm özverili ve aydın öğretmenleri sayesinde köyün eğitim ,kültür düzeyi Trabzon ortalamasının epey üstünde olup Türkiye standardı ile ise kıyas edilemeyecek seviyededir. Köyde okumadı gözüyle bakılanlar genelde iyi bir üniversiteyi kazanamamış olanlardır! Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. Kanalizasyon şebekesi dağınık yerleşim ve yüzey şekilleri nedeniyle teorik olarak imkansızdır. Ptt şubesi yoktur ancak ptt acentesi vardır. Köyde Çeşmedüzü adı verilen mahalledeki eski İlkokul binası onarılarak sağlık evine dönüştürülmüştür. Ancak sağlık personeli olmaması nedeniyle şu anda hizmet vermemektedir. Beşikdüzü merkez sağlık ocağı 4 km mesafededir. Köye ulaşımı sağlayan yol 1980'li yıllarda köylünün kendi çabası ile beton yapılmıştır. Trabzon'un ilk beton köy yollarından olup köy halkının her şeyi devletten beklemediğinin sembolüdür. Zamanla meydana gelen yıpranmayı ortadan kaldırmak maksatlı olarak şu an beton üzerine asfalt olup kenar su tahliyesi muntazam olarak yapılmıs haldedir. köyde elektrik 1970'li yıllarda köylünün kendi insiyatifi ile Trabzon köylerine elektriğin fikri bile daha gelmeden, toplanan paralar ve imece usulu çalısılması ile köy halkı tarafından sağlanmıştır. Sabit telefonşebekesi vardır.